Πολιτική και Χριστός

Ο δεξιός, ο αριστερός, ο κεντρώος, ο ακροδεξιός και ο ακροαριστερός, είναι ρόλοι στο θέατρο της πολιτικής σκηνής που εκφράζουν συγκεκριμένες θέσεις. Στην πραγματικότητα όμως δεν μπορεί να υπάρξει άνθρωπος, οπαδός μιας από αυτές τις θέσεις, ο οποίος να μην είναι αντιφατικός στην πραγματική ζωή του σε σχέση με τις θέσεις του. Ενίοτε, θα έλεγε κανείς ότι ένα δεξιό ή έναν αριστερό ή έναν κεντρώο, αν τους παρατηρήσεις επί μακρόν σε κάθε εκδήλωση της προσωπικής τους ζωής θα συμπεράνεις "Πλίνθους και κέραμους ατάκτως ερριμμένους". Στην πορεία της ζωής του, ο άνθρωπος δεν πράττει σύμφωνα με τις πολιτικές του θέσεις, αλλά σύμφωνα με ότι βλέπει για συμφέρον του. Στην πραγματικότητα, οι διαφορετικές πολιτικές θέσεις που υπάρχουν, εξυπηρετούν διαφορετικά συμφέροντα. Ο άνθρωπος όμως, την πραγματική του ζωή, πρέπει να την οδηγήσει. Και όπως όταν περπατούμε στο μονοπάτι της ζωής, δεν έχουμε μια θέση, δεξιά ή αριστερά ή κέντρο, αλλά κάνουμε τους απαραίτητους ελιγμούς, πότε δεξιά, πότε αριστερά, πότε κέντρο πότε στα άκρα, για να αποφύγουμε εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο μας προκειμένου να προχωρήσουμε, έτσι και ο κάθε άνθρωπος με όποια θέση και να ταυτίζεται πολιτικά, είναι υποχρεωμένος να κινηθεί πάνω σε όλη την πάντα της οδού. Τότε, θα μου πείτε, τι χρειάζονται οι πολιτικές τοποθετήσεις??? Είναι όπως όταν ανοίγουμε το ράδιο και ψάχνουμε τα κανάλια, που εκπέμπουν σε διαφορετικές συχνότητες. Αλλού παίζει κλασσική μουσική, αλλού παίζει τζάζ, αλλού παίζει ελαφρολαικό, αλλού παίζει λειτουργία. Για να σταματήσει αυτός ο πλουραλισμός,η πολυφωνία θέσεων και συμφερόντων αντιφατικών προσεγγίσεων και αντίπαλου δέους απαιτείται η "σύγκλιση της ακολουθίας". Και η σύγκλιση αυτή οδηγεί σε ένα σταθμό που λέγεται σταθμός ειρήνης, σταθμός συνεννόησης, σταθμός συνύπαρξης και αγάπης και καταρρίπτει όλα τα συμφέροντα και τις αντιπαλότητές τους και όλο τον αντίλογο που παράγουν. Ίσως έτσι θα είναι η παγκόσμια διακυβέρνηση του Χριστού. Στο βωμό του Χριστού και στο βωμό της πολιτικής έχουν θυσιάσει τη ζωή τους πολλοί. Ο ίδιος ο Χριστός θυσίασε τη ζωή του. Άρα το μόνο που καταλήγουν όλα είναι η Θυσία. Ε!!! τότε είναι πιό επάξια ανώτερο να θυσιαστείς για το Χριστό παρά για την πολιτική!!! Γιατί η πολιτική θέση του Χριστού, είναι η πολιτική θέση, όχι της έξωθεν καλής μαρτυρίας του κόσμου τούτου και των πεπραγμένων του,  αλλά η πολιτική της εσωτερικής ανυψώσεως που ξεχειλίζει από πληρότητα και αγαλλίαση και ανάταση λογισμών!!!

Νόμοι

Θα Σε Ακολουθήσει Ότι Ακολουθείς.

Τον συνοδοιπόρο, το σύμμαχο, τον σύντροφο, τον συνεργάτη πρέπει να τους κερδίσεις με εκτίμηση.

Τον σύντροφό σου χρειάζεται να τον εκπαιδεύεις και να εκπαιδεύεσαι από αυτόν για πάντα γιατί ο δρόμος προς την αλήθεια είναι ατελείωτος.

Η τέλεια σχέση είναι αυτή που γεννιέται από δικαιοσύνη,  ισοτιμία, παρουσία και αγάπη γιατί μόνο η αγάπη δείχνει έλεος.

Το χιούμορ είναι πηγή έμπνευσης και αφύπνισης.

Τα κενά του ο άνθρωπος οφείλει να προσπαθεί να τα καλύψει.

Ότι ζητήσεις θα σου δοθεί.

Ερεύνα για να Πιστέψεις, αν δεν μπορείς να Πιστέψεις χωρίς Έρευνα.
.

Υπευθυνότητα - Ευζωϊα-Μοναχικότητα

Η άσκηση ευθυνών και η ευζωϊα μοιάζουν για αντίθετες η μία προς την άλλη. Δηλαδή στην εργασία σου ή υπεύθυνος θα είσαι ή ευζωϊστής θα έλεγε κάποιος. Ομως εδώ κρύβεται η μεγάλη παγίδα. 'Ολοι οι άνθρωποι βλέπουν τον ευζωϊστή για δυνατό και επιτυχημένο και παρασύρονται αποφεύγοντας την υπευθυνότητα, προκειμένου να κερδίσουν μια πιό ξέγνιαστη ζωή, με περισσότερο χρόνο και πιό πολλά χόμπυ.Τα χόμπυ τους όμως είναι υποδιέστερα από τα χόμπυ ενός υπεύθυνου ευζωϊστή.Οι περισσότεροι σταματούν στο γυμναστήριο, στην καφετέρια, στο μπαράκι, στην αγορά αυτοκινήτου πολυτελείας, στην ταβέρνα, στην εναλλαγή γυναικών ή ανδρών στην σεξουαλική τους ζωή ή στο ποδόσφαιρο, ή στην μόνιμη ανακατασκευή του σπιτιού τους. Τελικά, όταν τα βαριούνται όλα αυτά καταλήγουν στον γάμο και στην οικογένεια για να αναπληρώσουν το νόημα της ζωής τους. Όμως οι συγκινήσεις που μπορεί να σου προσφέρει ο συνδιασμός υπευθυνότητας και ευζωϊας είναι πολύ ανώτερες. Ένα πολύ καλό βιβλίο που σου ανοίγει ορίζοντες, ένα πολύ καλό έργο μουσικό, θεατρικό ή κινηματογραφικό στρέφει την συγκίνηση πιό ψηλά. Η φιλοσοφία, η μουσική, η ποίηση, οι τέχνες σε γεμίζουν με ακόμα περισσότερη απόλαυση.  Η ενασχόλησή σου με μια επιστήμη κι αυτή σε δυναμώνει περισσότερο.Η μέγιστη όμως απόλαυση είναι η ενεργή συμμετοχή σου όχι πλέον σαν θεατής, αλλά ως δημιουργός, ως οραματιστής σε μια νέα σύλληψη. Εκεί όμως χρειάζεται μέγιστη υπευθυνότητα. Άρα μόνο και μόνο όταν ασκηθεί η υπευθυνότητα μαζί με την ευζωία υπάρχει υπόσχεση για μεγάλες συγκινήσεις. Η μεγαλύτερη δε των συγκινήσεων είναι να είσαι περιζήτητος για την εξασφάλιση δυνατών συγκινήσεων στους συνανθρώπους σου. Και η πιό ουσιαστική συγκίνηση είναι η θεραπεία ενός προβλήματος που επικρέμμεται και σκιάζει τους ανθρώπους. Γι αυτό η μεγαλύτερη συγκίνηση καλείται θαύμα. Πόσο υπεύθυνα ευζωϊστής πρέπει να είναι κάποιος λοιπόν για να φθάσει στο θαύμα??? Λοιπόν μη αυταπατόμαστε!!!Είναι αδύνατον να κατακτήσεις την κλίμακα που σε κάνει δημιουργό στο τέλος, μόνος, χωρίς να αποκτήσεις κάποια ψυχολογικά προβλήματα. Διότι η ζωή είναι ένα απέραντο και ατελείωτο σχολείο μέχρι το θάνατο και ο δάσκαλος είναι ο έρωτας. Όπως θέλετε πάρτε το. Άλλοι εξελίσσονται με σεξ, άλλοι πιό φτασμένοι εξελίσσονται με πνευματικό έρωτα. (Πλατωνικός έρως). Σίγουρα όμως όποιος αναλώνεται από κρεββάτι σε κρεββάτι,απλά μένει συνέχεια μετεξεταστέος στο σχολείο της ζωής, πιστεύοντας ο ίδιος, ότι έχει κατακτήσει τα σκήπτρα της ευζωίας, αλλά έχοντας σοβαρές απώλειες στην ηθική του ακεραιότητα. Το μυστικό είναι, σε όποια κατηγορία και αν ανήκετε, να είσαστε προσαρμοστικοί και επιδεκτικοί του μαθήματος που θέλει να σας παραδώσει η Ζωή. Εράσω και ευδαιμόνει, μέμνησω και μη λησμόνει. Όπως  έχετε διαπιστώσει είναι αδύνατον να κάνει κανείς παιδιά μόνος του. Είναι ακόμα πιό αδύνατο να κάνεις φιλοσοφία μόνος σου ή μουσική συναυλία  μόνος σου. Δεν θα μπορέσεις δε, να παράξεις φιλοσοφία αν δεν έχεις σαν κίνητρο κάποιο πνευματικό έρωτα. Τα ψυχολογικά προβλήματα της μοναχικότητας έχουν να κάνουν με τους αμυντικούς μηχανισμούς και τέτοια είναι ο αλτρουϊσμός, η αναπλήρωση, η απώθηση, η άρνηση, η διανοητικοποίηση, η εξειδανίκευση, η καταστολή, η ματαίωση, η μετάθεση, η μετουσίωση,η υποκατάσταση, το χιούμορ, η εκλογίκευση  και άλλα. Από εκεί ξεκινούν τα προβλήματα. Βλέπετε.... Ο παθός, μαθός.......

Παραβολή *2*

'Ενας καραβοκύρης μάθαινε το γιό του καραβοκυρική.Καταμεσίς του πελάγου έκανε επιδείξεις τεχνικής  πλοήγησης στο πλήρωμα και στο γιό του. Το πλοίο του όμως ήταν παλιάς τεχνολογίας και χαμηλής αισθητικής. Ο γεροκαπετάνιος λοιπόν σκέφθηκε  να δανειστεί για να επισκευάσει το πλοίο και να το ομορφήνει. Να το κάνει να ταξιδεύει όπως τα μεγάλα κρουαζιερόπλοια με όλα τα κομφόρ και όλες τις ανέσεις. Πήρε δανεικά λοιπόν και άρχισε να ξοδεύει. Τα επισκεύασε όλα και κάλυψε τα προβλήματα.Έφτιαξε και πισίνες και μπαρ και υπερπολυτελείας εστιατόρια και hi delux καμπίνες ακόμα και ελικοδρόμιο πάνω στο κατάστρωμα. Το πλήρωμα μέθυσε στην ιδέα αυτής της αλλαγής. Πλησίασε τον καραβοκύρη λοιπόν και είπε: Θέλουμε 7 μισθούς μηνιαία παραπάνω για τον κόπο μας, για τις  ιδέες μας να κάνουμε το σαπιοκάραβο υπερωκεάνιο. Το ίδιο έκαναν και όλοι οι συντελεστές του πλοίου ακόμα και οι ναύτες ζήτησαν τρεις μισθούς. Μόνο κάτι λοστρόμοι δεν άλλαξαν κλίμακα μισθολογική. Και ο καραβοκύρης δανειζόταν και δανειζόταν για να διατηρήσει αυτό το πλοίο και το πλήρωμά του. Ωστόσο δεν έφτανε μόνο αυτό.  Πάνω στο καράβι γινόταν της ακολασίας. Τα έσοδα του πλοίου σπαταλιόνταν ασύστολα και ανεμπόδιστα από εδώ και από εκεί και ποτέ δεν προσπάθησε κανείς να βάλει τάξη ξεχρεώνοντας πρώτα τα χρέη. Μια μέρα οι δανειστές άσκησαν βέτο στον καραβοκύρη.Κι αυτός ήταν πλέον υποχρεωμένος να κάνει κάτι γι αυτό. Μάζεψε λοιπόν το πλήρωμα και τους εξήγησε την κατάσταση. Όλοι συμφώνησαν να κάνουν κάτι, αλλά εξαιρουμένου του εαυτού τους. Δεν θα χαλάγανε τη βόλεψη και την καλοπέρασή τους γιατί έτσι είχαν συνηθίσει. Τότε ο πατέρας φώναξε το γιό του που είχε ήδη μεγαλώσει και τον ορμήνευσε ότι δεν έχει δύναμη να τους πείσει να αλλάξουν γιατί αυτός ήταν που τους κακόμαθε. Ζήτησε λοιπόν να αναλάβει τη διακυβέρνηση ο γιός. Έπεσε σε βαθειά περισυλλογή ο γιός στην προσπάθειά του να βρει πειστικό τρόπο να τους αλλάξει. Σκεφτόταν ατελείωτα και κάθε σκέψη του την έλεγε παντού. Οι σκέψεις του ήταν σωστές, εξ΄ανάγκης  βέβαια, στην κατάσταση που είχε περιέλθει, ή μάλλον στην κατάντια. Όμως δεν μπορούσε να  χτυπήσει τα συμφέροντα που είχαν διαβρώσει τη συνείδηση και την ψυχολογία του πληρώματος. Αναγκάστηκε λοιπόν να σκεφθεί πως θα τους ανταποδώσει σε ψυχολογικό επίπεδο (πως θα καθρεφτίσει δηλαδή πάνω τους) την σύγκρουση των κοντόφθαλμων συμφερόντων τους, πως δηλαδή θα τους φέρει εν τέλει αντιμέτωπους με τον εαυτό τους.Τους έφερε μπροστά τους το τάνκερ των δανειστών τους. Τους έδειξε τις απειλές τους και δεν τους κράτησε τίποτα κρυφό, όλα στη διαφάνεια. Όμως δεν τους έπεισε. Αυτοί έπαιζαν το δικό τους βιολί. Μιά μέρα το καράβι αυτό όδευε προς το τάνκερ των δανειστών του για να τους αποπληρώσει τη δόση του δανείου. Τόση!!! ήταν η χάβρα και η αποχαύνωση πάνω στο κατάστρωμα και στη γέφυρα. Μόνο κάτι λοστρόμοι ήταν ακόμα ευσυνείδητα στην θέση τους. Το καράβι ανεξέλεγκτο κατευθυνόταν σε σύγκρουση με το τάνκερ. Και η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Όλοι όμως χωρίς προσανατολισμό, χωρίς περίσκεψη, και καλομαθημένοι όπως ήταν παζαρεύανε τις αποδοχές τους και τη βόλεψή τους, και κάποιοι από αυτούς το έκαναν μεγαλόφωνα και επιδεικτικά, στερούμενοι και της στοιχειώδους αξιοπρέπειας. Ο υιός του καραβοκύρη, τους είχε προειδοποιήσει ότι το πλοίο θα βουλιάξει. Και έτσι και έγινε. Το καράβι αυτό είχει όλα τα κομφόρ πάνω σε ένα σκαρί και ένα σκελετό σχεδόν σάπιο μα καμουφλαρισμένο άριστα. Στην σύγκρουση δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο όρθιο. Μόνο οι ταπεινοί λοστρόμοι είχαν την αυτοσυγκέντρωση που χρειαζόταν μέσα στο κομφούζιο και τη σύγχυση να προετοιμαστούν για τη σωτηρία τους. Μόνο αυτοί  ήταν άξιοι να σωθούν!!! Μόνο αυτοί σκέφτονταν και στον ύπνο τους. Οι άλλοι κοιμόντουσαν όρθιοι. Μόνο αυτοί ήξεραν πως η αλήθεια απελευθερώνει τις υγιείς δυνάμεις τους, ενώ το ψέμα συγκεντρώνει όλη την αρρώστια!!! Ταγοί λοιπόν της αλήθειας, δεν την πρόδωσαν ποτέ, γι αυτό είχαν τα μάτια να δουν όταν έπρεπε να δούν!!!!!

Γράμμα στο Γεώργιο Παπανδρέου

Η λύση για το Υπουργείο Οικονομικών είναι να καταργηθεί εντελώς η φορολογική νομοθεσία και οι εγκύκλιοι και οι ερμηνευτικές τους και η πάσα εφαρμόσιμη ή ανεφάρμοστη αηδία που εμπεριέχεται στους κώδικες και στις φορολογικές επιθεωρήσεις και να αντικατασταθεί από ένα βιβλιαράκι αποτελούμενο από 100 σελίδες το οποίο θα έχει όλο το πλαίσιο διαλόγου του πολίτη με τον εφοριακό για όλα τα ζητήματα που θέτει ο πολίτης προς το κράτος και το κράτος προς τον πολίτη, όσον αφορά τη φορολογία, με σαφήνεια και ακρίβεια.  Αν είναι ανάγκη να αλλάζει η φορολογική πολιτική από χρόνο σε χρόνο, να ξαναγράφεται από την αρχή αυτό το βιβλιαράκι. Άρα το ζητούμενο είναι να καταργηθούν όλες οι διευθύνσεις στο Υπουργείο. Η διαλεκτική των ΔΟΥ με τον ΠΟΛΙΤΗ  και η διαλεκτική των ΔΟΥ με το επιτελείο της Κυβέρνησης είναι αρκετή.Οι χιλιάδες διευθύνσεις που υπάρχουν μέσα στο Υπουργείο δείχνουν ότι η ανοησία εις το τετράγωνο έχει ρίζα. Και η ρίζα είναι η ανοησία. Ας κόψει λοιπόν η Κυβέρνηση την ανοησία, που παράγει και αναπαράγει πολλαπλασιαστικά τον ευατό της συνέχεια, για να σιάξουν όλα. Αναδιαρθώστε το Κράτος,κόβωντας το κουβάρι που κανείς δεν μπορεί να βρεί την άκρη του. Ειδάλλως, δεν κάνετε τίποτα άλλο, από το να καλλιεργείτε μια χρονοβόρα και επικίνδυνη σύγχυση, και να βυθίζετε τη βάση του λαού στο απόλυτο χάος, μόνο και μόνο για να συντηρήσετε στον αφρό της επιβίωσης τους ημέτερους.Με όλη μου τη συπάθεια!!! Πάντως μόνο το σύμπαν και η ανοησία φαίνεται ότι δεν έχουν όρια (όπως είπε και ο Αινστάιν).

Παραβολή *1*

Μετά την Ανάσταση του Ιησού από τη Ναζαρέτ, όλοι  οι χριστιανοί επίστεψαν στην Ανάσταση των νεκρών. Δεν είχε κανένας από αυτούς τη δυνατότητα να σκεφθεί, ότι ένα φύλλο που πέφτει από το δέντρο και σαπίζει στο χώμα, είναι αδύνατο να ξαναγίνει πράσινο και να ξανανέβει στο δέντρο, να συμπληρώσει τη φυλλωσιά του, διότι αυτό θα ανέτρεπε τη φυσική νομοτέλεια και αυτή μπορεί να την ανατρέψει μονάχα ο Θεός. Είναι αδύνατον λοιπόν να αναστηθεί ένας νεκρός ο οποίος έγινε χώμα. Με την μεταφυσική όμως νομοτέλεια, που δεν υπάρχει πείραμα να την αποδεικνύει, όλα είναι εφικτά. Μπορεί η ψυχή που έφυγε να ξαναενσαρκωθεί. Το πότε και το που δεν μπορούμε να το ορίσουμε εμείς, σίγουρα υπάρχει κανόνας γι΄αυτό, όπως υπάρχει κανόνας την Άνοιξη να ξαναγεμίζει ένα φυλλοβόλο δέντρο φυλλωσιά. Μία απόδειξη για την εκ νέου ενσάρκωση, είναι οι έμφυτες κλίσεις υψηλού επιπέδου που μερικοί άνθρωποι έχουν από πολύ μικροί.Οι ιδιαιτερότητες και οι ευαισθησίες που αναπτύσουν πολλοί άνθρωποι από πολύ μικροί αποκαλύπτουν, το μυστικό αυτό της μεταφυσικής, δηλαδή την νέα ενσάρκωση. Επίσης δι αυτού του τρόπου εξηγείται με μοναδικό τρόπο η αδικία μεταξύ μιας γέννησης στην Αφρική και μιας γέννησης στην Αμερική, για το νεογέννητο. Διότι, αν ο άνθρωπος συνέλαβε την ιδέα της δικαιοσύνης, είναι γιατί αυτή είναι μια ιδιότητα του Θεού. Η τιμωρία του Θεού έχει πολύ μεγάλη σχέση με αυτή την ενσάρκωση. Διότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν με σοφία και οικονομία.Θα έλεγε κανείς ότι ο Θεός είναι ένας λογιστής, των άπειρων χρεώσεων και άπειρων πιστώσεων των έμβιων όντων ανάλογων, με το ηθικό ποιόν τους και την ηθική τους συγκρότηση.Και η ηθική του Θεού είναι αυτή που μας διδάκσουν τα ιερά κείμενα. Είναι η τήρηση των εντολών του στην παλιά διαθήκη, είναι το "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν" στην καινή διαθήκη. Προσπαθήσατε μήπως ποτέ να καταλάβετε, γιατί ο Θεός κήρυξε την αγάπη στον πλησίον?? Σύμφωνα με την γνώμη μου ο Θεός μας συμβουλεύει, αλλά μας αφήνει και ελεύθερους να επιλέξουμε, σύμφωνα με τη δική μας κρίση.Θα αναφέρω εδώ, μια παραβολή: Ένας άντρας γεννήθηκε φτωχός μέσα σε πολυμελή οικογένεια και δεν είχε ούτε παπούτσια να φορέσει. Καθώς μεγάλωνε εφεύρισκε καθημερινά τρόπους να ξεφύγει από την φτώχεια του και την ανέχειά του. Τελικά τα κατάφερε. Έφτασε σε μακρινές χώρες, εργάστηκε σκληρά, πλούτισε, παντρεύτηκε και έκανε παιδιά, για τα οποία, προσπάθησε να μην τους λείψει τίποτα, για να μην νιώσουν όπως ένιωσε αυτός και τα εξασφάλισε με γνώσεις και πλούτη για να ζήσουν πασάδες. Αυτό όμως είχε και ένα τίμημα στη ζωή του. Δεν μπόρεσε ποτέ να δει τον πλησίον του, να φανεί αλληλέγγυος σε κάποιον συνάνθρωπό του, ή να ασχοληθεί με την σωτηρία της ψυχής του. Πάντα τον ενδιέφερε το κέρδος και το χρήμα, ο πλουτισμός και η δόξα. Κάθε άνθρωπο που περνούσε δίπλα του προσπαθούσε να τον εκμεταλλευτεί και να αποκομίσει κάτι από αυτόν. Όταν πέθανε ο Θεός ζύγισε στη θεική ζυγαριά του τα λόγια και τις πράξεις του άνδρα αυτού. Και είπε : εργάστηκες σκληρά για τα παιδιά σου, και τα παιδιά σου έχουν για να ζήσουν, αλλά δεν γνωρίζουν τα ίδια, ούτε τι θα πει εργασία, ούτε πως να προστατέψουν την περιουσία που τους άφησες, ούτε τι θα πεί αγάπη. Έτσι η περιουσία αυτή θα εξανεμιστεί. Από την άλλη, εσύ δεν έδωσες ούτε του Αγγέλου σου νερό. Σε ενσαρκώνω λοιπόν πάλι σε μια χώρα που  τη μαστίζει η φτώχεια, η μιζέρια και ο θάνατος. Εκεί, όπου ο μεγαλύτερος εχθρός και δυνάστης για τις συμφορές που θα βιώσεις, θα είναι ο εαυτός σου, στην προηγούμενη ζωή σου. Οι εχθροί σου, θα είναι τα ίδια τα παιδιά σου, που θα ζούν ακόμα πασάδες στην ξένη χώρα που τα άφησες. Δεν θα σε γνωρίζουν όμως!!Δεν θα σε βοηθήσουν, γιατί έτσι τα δίδαξες με το παράδειγμά σου. Αυτό λοιπόν το δίπολο, θα διαιωνίζεται συνέχεια, μέχρι να συλλάβεις τι προκαλείς με τις επιδιώξεις σου, εν ζωή. Όταν όμως θα μάθεις να αγαπάς τον συνάνθρωπό σου και να ενεργείς θετικά γι αυτόν, τότε και μόνο τότε, θα έχεις το δικαίωμα να ζήσεις ισσοροπημένα, θα μπορείς να αναπαυθείς και να μην χρεωθείς αυτή την τιμωρία.Έτσι συμπεραίνουμε ότι το να γεννηθεί κάποιος φτωχός, είναι κατά κάποιο τρόπο μια θεική κατάρα. Το ίδιο όμως ισχύει κι αν γεννηθεί κάποιος πλούσιος. Αυτό θα το δείξουμε σε άλλη παραβολή. Ίσως η λύση σ΄αυτό το πρόβλημα, είναι η μέση οδός κατά τον Βούδα.Δηλαδή αν είσαι φτωχός να δοξάζεις το Θεό για την ποινή που σου έδωσε και να προσπαθήσεις να επιβιώσεις αφυπνίζοντας τους πλούσιους και ζητώντας βοήθεια από αυτούς και αν είσαι πλούσιος δεν χρειάζεται να εργάζεσαι άλλο έργο από την κοινωνική αποκατάσταση, για να επέλθει ισορροπία και δικαιοσύνη!!

Το μάννα και οι ρόλοι στο έργο της ζωής

Το μάννα δεν ήταν μόνο τα ορτύκια και το ψωμί στην έρημο για να θραφεί ο Ισραηλινός λαός. Το μάννα είναι και το ψάρι και ο άρτος, που έγιναν χιλιάδες ψάρια και χιλιάδες άρτοι, σε θαύμα του Ιησού. Το μάννα είναι και οι χιλιάδες εφευρέσεις τεχνικής, τεχνολογικής, επιστημονικής, ιατρικής, εκπαιδευτικής παιδείας. Όλα ετούτα που έχουν κατακλύσει τον πλανήτη από ένα απλό βιβλίο, και μια γραφομηχανή μέχρι ένα computer, το internet (επαναστατικό εργαλείο), ή ένα κινητό τηλέφωνο, μέχρι ένα αξονικό τομογράφο ή ένα διαστημόπλοιο, μια εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς ή μία πυρηνική σύντηξη, είναι μάννα. Είναι συμβολικά το δισκοπότηρο της θείας κοινωνίας με το οποίο κοινωνούν όλοι τον άρτο της ζωής. Πόσα στόματα έθρεψε το μάννα!! Πόσο φως έριξε στο πνεύμα των ανθρώπων!! Κάθε καινοτομία στη ζωή πόσο μάννα εμπεριέχει !! Για να υπάρξει μάννα, ο Θεός γίνεται πάντα αγωγός στο πνεύμα κάποιου ανθρώπου, φωτισμένου, δια μέσω του οποίου αποκαλύπτονται τα μυστικά του καρπού του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού στον άνθρωπο. Ο Θεός που είναι πανάγαθος και δίκαιος και αγαπά τα πλάσματά του, παρόλο ότι τα τιμωρεί, δεν τα αφήνει ποτέ απροστάτευτα. Τους δίνει και θα τους δίνει ότι ζητήσουν. Πάντοτε όμως το χρίσμα της λήψεως, θα το λαμβάνει κάποιος που  ανεβαίνει την πνευματική σκάλα μέχρι να αγγίξει το Θεό. Από τον αληθινό μύθο διδασκόμαστε για τη ζωή. Διδασκόμαστε ότι υπάρχουν ρόλοι. Ο ρόλος του Δημιουργού που δίνει εγγυήσεις ευτυχίας αλλά και ρήτρες απαγόρευσης, ο ρόλος του όφη που εμφανίζεται να αμφισβητεί την Θεική ευτυχία, αλλά και την απαγόρευση και να εισάγει καινά δαιμόνια, χωρίς να δίνει καμμιά εγγύηση και να παραβιάζει όλες τις ρήτρες απαγόρευσης, και ο ρόλος του αιώνιου ζευγαριού με την θηλυκή φύση να εξαπατιέται και να πλανεύεται πρώτη, από ένα καινοφανή λόγο και να έχει την απαίτηση να ακολουθήσει και  η αρσενική φύση που είναι απόλυτο έρμαιο της θηλυκής, η δε αρσενική φύση να είναι από τη φύση της ευάλωτη και προσαρμοστική στη θηλυκή φύση και να ενδίδει. Το έργο της ζωής σε όλες  τις περιπτώσεις από καταβολής κόσμου και μέχρι την συντέλεια θα εμπεριέχει αυτούς τους ρόλους.Αυτούς τους ρόλους που κάποτε ήθελαν 4 πρόσωπα Θεός-Αδάμ-Εύα-Φίδι γύρω από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, ήρθε η εποχή που μπορεί να τους παίξει ένα άτομο μόνο του στο Θέατρο της Ζωής. Μήπως αυτό δεν κάνουν οι μεγάλοι δημιουργοί?? Δεν συμπυκνώνουν αυτούς τους 4 ρόλους??