Δραπέτης ευθυνών???

Το συνδικαλιστικό κίνημα έγινε θεσμός. Όταν ξεπροβόδισε, το είχε γεννήσει η ανάγκη των εργαζομένων για εκπροσώπηση των συμφερόντων τους στα μεγάλα αφεντικά. Όμως στο διάβα των χρόνων, το όργανο αυτό υπέστει αλλοιώσεις, διαβρώσεις και ανορθολογισμό και διεφθάρει η αρχική του υπόσταση. Στο φινάλε της ύπαρξης του, βρέθηκε να είναι διπρόσωπο, με το ένα πρόσωπο στραμμένο στις εγγυήσεις των μεγάλων αφεντικών  για την διατήρηση της εξουσίας του επί των εργαζομένων και με το άλλο πρόσωπο στραμμένο στους εργαζόμενους, στις υποσχέσεις ότι όλα γίνονται γι αυτούς,αρκεί να ψηφίσουν, στις υποσχέσεις ότι θα ανωνιστούν να καλλιεργήσουν την αντιπαραγωγικότητα και το βόλεμα κι άλλων στο άρμα της εξουσίας. Σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει μια χαοτική φορολογική νομοθεσία, που αποθαρρύνει κάθε προσπάθεια επιχειρηματικού ενδιαφέροντος για παραγωγή, αντί το συνδικαλιστικό κίνημα να απαιτήσει ραγδαία απλοποίηση του φορολογικού νόμου, έτσι ώστε να διευκολύνει τους εναπομείναντες υπαλλήλους να δράσουν συγκροτημένα και δημιουργικά και να διευκολύνει τους ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με την παραγωγή και την επιχείρηση, αντι αυτών ξαναλέω,  προτείνει να παραμείνει η γραφειοκρατική ταλαιπωρία που παράγουν οι καρεκλοκένταυροι, σφραγιδοφάγοι... ως έχει, για να εξυπηρετηθούν και νέες προσλήψεις  υπό το χάλι αυτού του καθεστώτος, και να μην μειωθούν οι μισθοί σε μια χώρα χρεωκοπημένη. Αυτός ο διμούτσουνος δραπέτης ευθυνών πρέπει να γίνει σάντουιτς υπό την πίεση της κυβέρνησης και των εργαζομένων. Πρέπει τα δύο άκρα (κορυφή και βάση) να συνεργαστούν απευθείας για το καλό όλων. Αυτό το παχύ στρώμα κοπριτολάγνων υπήρχε και υπάρχει ακόμα για να εκβιάζει την κορυφή και να χειραγωγεί και να αποδυναμώνει τη βάση του συστήματος.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ-ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ-ΕΠΕΝΔΥΣΗ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ

Η οικονομία της φύσης διαθέτει Γέννηση, παραγωγή,αποταμίευση,θάνατο.Από ένα σταράκι γεννιούνται εκατό σπόροι σιτάρι, και από τους 100 σπόρους σιτάρι γεννιούνται 10000 σπόροι σιτάρι και πάει λέγοντας.Το φυτικό βασίλειο είναι η προυπόθεση για την ύπαρξη κάθε μορφής ζωής, διότι από αυτό τρέφονται τα ζώα, και από αυτό και από τα ζώα τρέφεται και ο άνθρωπος.Κάθε σταράκι γεννιέται στον αγρό και πεθαίνει αφήνοντας πίσω του 100 σπόρους σιτάρι που κι αυτοί με τη σειρά τους θα γεννηθούν και θα πεθάνουν ή θα πεθάνουν χωρίς να γεννηθούν γινόμενοι τροφή για να ζήσουν κάποια ζώα ή άνθρωποι.Όπως και να έχει η οικονομία της φύσης διδάσκει την προσφορά και τη ζήτηση. Ο άνθρωπος μέσα στη διαλεκτική που έχει με τη φύση είναι από τη φύση του επενδυτής και καταναλωτής μη μπορώντας να κάνει και αλλιώς διότι είναι υποχρεωμένος να επενδύσει στη φύση αφού μόνο αυτή υπάρχει γύρω του και να καταναλώσει για να ζήσει. Όσο ζει όμως από τη γέννηση μέχρι το θάνατο καλείται να μιμηθεί την φύση δηλαδή να παράξει έργο και να αποταμιεύσει τον καρπό. Στο διάβα των χρόνων ο άνθρωπος ζούσε με τον κώδικα που του υπαγόρευσε η φύση,μέχρι που μια μέρα, σκέφθηκε να χρησιμοποιήσει τις ιδιότητες που είχε ως προς τη φύση, δηλαδή την επένδυση και την κατανάλωση και ως προς τον συνάνθρωπό του. Δηλαδή σκέφθηκε να επενδύσει πάνω στην προσπάθεια, τον κόπο, τον αγώνα, την εξυπνάδα ή την έμπνευση των συνανθρώπων του, των ζώων και φυσικά της φυτικής παραγωγής και να καταναλώσει το προιόν της ενεργειάς τους..Τότε ήταν που γεννήθηκε η εκμετάλλευση, το κέρδος, η υπεραξία και όλα τα συμπαρομαρτούντα όπως τα γνωρίζουμε σήμερα στην οικονομική θεωρία του Μαρξ ή του Χάρβαρντ Γιουνιβέρσιτι οβ Νιου Γιόρκ.Αυτή ήταν η αρχή του τέλους και βρισκόμαστε στο τέλος της αρχής αυτής.Διότι πως να σας το πω; Το δίπολο παραγωγός -αποταμιευτής είναι εγκεκριμένο από τη Φυσική νομοτέλεια, άρα και από την Θεία Οικονομία, ενώ το δίπολο επενδυτής-καταναλωτής όπως το ξέρουμε σήμερα είναι ο εχθρός του Θείου, είναι ο παρασιτικός τρόπος σκέψης μας, είναι η αερολογία της θεωρίας του μεγαλύτερου κέρδους με τη μικρότερη θυσία, είναι η θεωρία του συγκριτικού πλεονεκτήματος, είναι όλη η οικονομική θεώρηση των σύγχρονων Πανεπιστημίων παγκοσμίως, είναι το μεγάλο λάθος, που δεν μπορούμε να ανατρέψουμε, διότι δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στη φυσική νομοτέλεια. Παρατηρήστε τον δυτικό κόσμο  και θα δυσκολευτείτε πολύ να ανακαλύψετε κάποιον που να είναι παραγωγός και αποταμιευτής. Όλος ο κόσμος έχει γίνει επενδυτής και καταναλωτής.Και επενδύει παντού, σε ακίνητα, σε χρυσό, σε ομόλογα, σε πλατίνα, σε swaps, σε συνάλλαγμα σε λίρες, σε γνώσεις, στα παιδιά του που τα σπρώχνει να εμπεδώσουν το δίπολο επένδυση- κατανάλωση πριν ακόμα βγάλουν δόντια. Ύστερα θα σας πω ότι κάθε αποτυχημένη επένδυση και κάθε ανύπαρκτη κατανάλωση βρίσκουν καταφύγιο στον παραγωγό- αποταμιευτη και τελευταία στη φύση. Το παιχνίδι για τον άνθρωπο είναι χαμένο. ΤΗΕ GAME IS OVER δεν υπάρχει διότι δεν μπορεί να υπάρξει περισσότερη επένδυση ή μεγαλύτερη κατανάλωση. Εγώ μόνο το τέλος του παιχνιδιού μπορώ να δω. Και το τέλος θα έρθει πρώτα για την επένδυση και την κατανάλωση. Άντε τώρα να δούμε ποιός θα επιβιώσει. Ο παραγωγός- αποταμιευτής και ο επενδυτής-καταναλωτής έχουν δύο διαφορετικές ψυχολογίες. Δεν λέω βέβαια ότι ο σημερινός κόσμος θα μπορούσε να υπάρξει μόνο με τον παραγωγό-αποταμιευτή. Εκείνο όμως που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι ο επενδυτής καταναλωτής θα σβήσει από το χάρτη πρώτος διότι  είναι το πρώτο θύμα όπως ο τζίτζικας έναντι του μέρμηγκα όταν χειμωνιάζει, διότι ο τζίτζικας πίστεψε ότι η ζωή είναι πάντα καλοκαίρι.

Ερώτηση

Μήπως οι οικονομίες των κρατών καταρρέουν, για να οδηγηθούμε μεθοδευμένα σε μια παγκόσμια εξουσία που θα μας λύσει όλα τα προβλήματα και θα εμφανιστεί ως άλλος σωτήρας, που όμως θα θέλει ως αντάλλαγμα να λάβουμε  το χάραγμα ή μπαρκόουντ στο μέτωπο με το οποίο θα σφραγίζεται ο φιλήσυχος εκείνος πολίτης, συνετός και υπάκουος στο παγκόσμιο θηρίο που θα του εξασφαλίζει τα πάντα αρκεί να τον ελέγχει και να το κατευθύνει όπου αυτός θέλει αφαιρώντας του κάθε δυνατότητα έκφρασης και ελεύθερης βούλησης;;;;;;;

Μαθηματικά σύνολα

Το άτομο είναι σύνολο που απαρτίζεται από τον εαυτό του. Το ζευγάρι είναι σύνολο που απαρτίζεται από δύο άτομα. Ο βαθμός δυσκολίας συνύπαρξης εν αρμονία των δύο και συνάφειας με το είναι του ο καθένας εξ αυτών, σε ένα τέτοιο σύνολο, είναι μεγαλύτερος από  ότι στο μονομελές σύνολο, όπου το άτομο αρκεί να τα βρεί με τον εαυτό του, εξασφαλίζοντας από μόνο του όπως επιθυμεί την συνάφεια με τον εαυτό του και την αρμονία του. Το σύνολο με το ζευγάρι και τα τέκνα του είναι πιό πολύπλοκο σύνολο όσον αφορά την αλληλεπίδραση μεταξύ όλων ώστε να διασφαλιστεί πάλι η αυτοπραγμάτωση του καθενός με τον εαυτό του και η αρμονική συνύπαρξή του με τους υπόλοιπους. Μεγαλύτερο σύνολο, είναι αυτό που περιέχει και τους εκατέρωθεν του ζευγαριού συγγενείς και φίλους, προσθέτοντας ένα βαθμό μεγαλύτερης δυσκολίας στην αυτοπραγμάτωση, αλληλεπίδραση, αλληλεγγύη, αρμονία.Μεγαλύτερο σύνολο, είναι αυτό την κοινωνίας της πόλης, όπου όλα τα μέλη της έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από νόμους και ρυθμίζουν τις σχέσεις των μελών με τελικό σκοπό την αρμονία και ως μεγαλύτερο σύνολο, έχει μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Θα έλεγα μάλιστα ότι ο βαθμός δυσκολίας, για την επίτευξη αρμονίας σε ένα τέτοιο σύνολο, είναι τεράστιος. Ξέχασα να σας πω ότι το μικρότερο σύνολο, είναι υποσύνολο του μεγαλύτερου. Δηλαδή η οικογένεια, είναι υποσύνολο της κοινωνίας της πόλης.Η κοινωνία της  πόλης, είναι υποσύνολο της κοινωνίας της χώρας- έθνους. Η κοινωνία της χώρας- έθνους, είναι υποσύνολο της ηπείρου που βρίσκεται η χώρα. Η ήπειρος, είναι υποσύνολο του παγκόσμιου συνόλου των 5 ηπείρων.Και οι 5 ήπειροι, είναι υποσύνολα της γής. Και η γη είναι υποσύνολο ηλιακού συστήματος. Και το ηλιακό σύστημα είναι υποσύνολο του γαλαξία. Και ο γαλαξίας είναι υποσύνολο του σύμπαντος. Φανταστείτε τώρα τι  σημειακή ασημαντότητα είναι το άτομο μέσα στο σύμπαν. Σκεφθείτε τώρα ότι μέσα στη ζωή του το άτομο πρέπει να καταφέρει να αυτοπραγματωθεί και να αλληλεπιδράσει αρμονικά και μονοσήμαντα  με τους γεννήτορές του, με τους αδελφούς, τους απογόνους, τους συγγενείς, τους φίλους, τους συναδέλφους, τους προισταμένους, τους διευθυντές, τους πολιτικούς, τους  καλλιτέχνες, τους γιατρούς, τους μηχανικούς και όλα τα άλλα επαγγέλματα, τους νόμους, τους άγραφους νόμους (ηθική), με το ζωικό και φυτικό βασίλειο, με τις επιστημονικές και τεχνολογικές γνώσεις και την εξέλιξή τους, με την παραγωγή, κατανάλωση, αποταμίευση και επένδυση, με την καινοτομία και την παραγωγή νέων ιδεών, με την αφομοίωση και κατανόηση του ιστορικού παρελθόντος, με την φροντίδα, καθαριότητα και οικιακή μέριμνα, με την διασκέδασή του ή τη συμμετοχή του σε δραστηριότητες που το ευχαριστούν και του προάγουν την δημιουργική απασχόληση. Για όλα αυτά, το άτομο πρέπει να έχει άποψη και εφαρμοσμένη πρακτική αντιμετώπιση μέσα στη ζωή του.Και είναι πάρα πολλά ακόμα αυτά που δεν ανέφερα για λόγους ευνόητους.Μέχρι στιγμής είμαστε στο σύνολο της χώρας. Για να μεταβούμε σε μεγαλύτερο σύνολο, όπως αυτό της ηπείρου, πρέπει να προσθέσουμε άλλες τόσες μονοσήμαντες αντιστοιχίες του ατόμου με τις χώρες που απαρτίζουν τις ηπείρους, την κουλτούρα τους, την γλώσσα, τους, τις ιδιαιτερότητές τους, τις πολιτικές τους πρακτικές, την νομοθεσία τους, κλπ.Δεν το συζητώ βέβαια για τις μονοσήμαντες αντιστοιχίες που απορρέουν για  το άτομο με την αναφορά του στο παγκοσμιοποιημένο σύνολο.Μπορείτε να το φανταστείτε και μόνοι σας. Όμως καλείται σήμερα να επιβιώσει όποιος μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων τουλάχιστον μιας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, σπορ που το κατέκτησαν όσοι γαλουχήθηκαν με κεφάλαια, τεχνογνωσία υψηλού επιπέδου και διαρκή ενημέρωση επιστημονική και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους αριστοκράτες της μεγαλοαστικής τάξης, που δεν φοβούνται και τις αγορές, που είναι παρούσες να αναπτυχθούν κι αυτές κερδοσκοπικά και τζογαδόρικα πάνω στην αποταμίευση του εργατικού δυναμικού της γης, και που οι ιδιοι έχουν άκρες μέσα σ΄αυτές, γιατί πιστεύουν στην διασπορά της δύναμής τους και της εξουσίας τους.Η συνάρτηση που προκύπτει, από την μονοσήμαντη αυτή αντιστοιχία του ατόμου με όλα τα μέλη του συνόλου και του κάθε υπερσυνόλου, μέχρι το άπειρο, κάνει την ζωή του ατόμου πολυπαραγοντική και ανελέητα δύσκολη και αναγκάζει το άτομο να εθελοτυφλεί, μπροστά στην άβυσσο και να αναπτύσει  πνευματική μονομέρεια στις απόψεις και στις πράξεις γιατί, όσο εκτείθεται στην άβυσσο, αποκτά ψυχολογικά προβλήματα. Πρέπει λοιπόν να  μελετήσουμε τρόπους μιας αμφιμονοσήμαντης αντιστοιχίας μεταξύ όλων των μελών των συνόλων και των υπερσυνόλων που ανήκουν, τέτοια ώστε να μετριάζεται ο βαθμός δυσκολίας, διαδικασία που θα κρατήσει πολλούς αιώνες. Το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσουμε προκειμένου να το πετύχουμε αυτό, είναι η συνείδηση που η αφύπνισή της, οδηγεί στη συνειδοποίηση και στην συνειδητότητα, που με τη σειρά τους οδηγούν τον εγκέφαλό μας σταδιακά στην λειτουργία του με χρήση όλου του δυναμικού του.Και παραστατικά θα σας έλεγα ότι οι μονοσήμαντες αντιστοιχίες των πάντων σε σχέση με το άτομο έχουν στραμμένα τα βέλη τους στο άτομο, ενώ το σωστό και το δίκαιο είναι η αμφιμονοσήμαντη αντιστοιχία μεταξύ ατόμου και των πάντων, όπου και το άτομο θα μπορεί να κατευθύνει τα βέλη του προς τα πάντα και να οικοδομεί αρμονικές σχέσεις με αυτά και όχι καταπιεστικές σχέσεις του εαυτού του, από όλα αυτά μαζί.

Άνω-Κάτω

Μια βραχυπρόθεσμη προφητεία..... Δεν θα προλάβεις να περισώσεις το περιούσιόν σου και το επιούσιόν σου. Η φαντασμαγορία των αισθήσεων που απόλαυσες στον προηγούμενο αιώνα θα ανατραπεί για πάντα.Θα βουλιάξουν όλα στις 5 ηπείρους και θα αναδυθούν οι δυνατοί.Και οι δυνατοί είναι αυτοί που τράβαγαν κουπί για χρόνια και φιλοσοφούσαν κάθε τι  μέσα στη μίζερη και σκοτεινή ζωή τους.Αυτοί που πόθησαν να ξεδιψάσουν με ένα ποτήρι νερό και το στερήθηκαν κι αυτό. Η ψευτοπυραμίδα της ιεραρχίας των σαπρόφυτων της Ευρώπης και της Αμερικής χτίστηκε πάνω στο Δράκο και τον αιχμαλώτισε. Όσο ο Δράκος κοιμόταν στη χειμερία νάρκη του οργίαζε η Ευρώπη και η Αμερική πάνω στην πλάτη του. Μόλις όμως ξύπνησε ο Δράκος και μόλις που άνοιξε το μάτι του είδε ένα χάρτη με 1000 νομίσματα και την επιγραφή Παγκοσμιοποιημένη Οικονομία, και σκέφθηκε... Μια οικονομία έχει ένα νόμισμα. Μόλις που ξύπνησε ο Δράκος και άνοιξε το μάτι του  η ψευτοπυραμίδα σείστηκε. Φαντάσου τι θα γίνει αν σηκωθεί όρθιος. Φαντάσου τι θα γίνει όταν θα ξεστομίσει τις πύρινες φλόγες του. Αγαπημένε μου Δράκε μην τρομάζεις και τα πρόβατα όσο τους λύκους.... Και οι πρώτοι έσονται τελευταίοι και οι τελευταίοι πρώτοι......

Η γνώση και οι γνώσεις

Η γνώση είναι το απόσταγμα των γνώσεων. Είναι αυτό που παραμένει όταν έχεις λησμονήσει πλέον όλες τις γνώσεις. Οι γνώσεις είναι τεχνικές, εργαλεία για να πετύχεις κάτι όχι απαραίτητα καλό μα αναγκαίο. Οι γνώσεις προυποθέτουν σπουδές, εξάσκηση, προσπάθεια και λησμονούνται εύκολα όταν δεν τους αφιερω- θείς.Η γνώση όμως είναι θεϊκή. Μέσα σου υπάρχει. Δεν υπάρχουν μόνο πνευμόνια, καρδιά και σπλάχνα μέσα σου. Το σπουδαιότερο είναι ότι υπάρχει η γνώση.Και δυσκολότερο είναι να την εμπιστευθείς αυτή τη γνώση γιατί δεν είναι ορατή. Και δυσκολότερο ακόμα είναι να την βγάλεις στο φως. Η απόδειξη για την ύπαρξη αυτής της γνώσης μέσα μας, είναι ότι συμφωνούμε αυτοστιγμής και απόλυτα και ταυτιζόμαστε  με την γνώση αυτή όταν τη βρούμε χωρίς να έχουμε σπουδάσει καμμιά τεχνική γι αυτό και έχουμε και τη δυνατότητα να θαυμάζουμε την τελειότητά της, γιατί αγγίζει την τελειότητα της γνώσης που κατοικεί μέσα μας και δεν την έχουμε εμπιστευθεί ή δεν την έχουμε εκφράσει ακόμα.

Ένα θεμελιώδες "ευγενές" προσόν του ανθρώπου

Φίλοι μου, ο άνθρωπος έχει την "ευγενή καλοσύνη" και το "ευγενές φιλότιμο" να  παριστάνει ότι καταλαβαίνει τα ακατανόητα, τα δυσνόητα, τα ασαφή, τα ανυπόστατα και να περιφρονεί τα απλά.  Διότι έτσι συμμετέχει ενεργά με αποδοχή στο τυφλό παιχνίδι της  "ασυνείδητης" γνώσης και αποκαθιστά τον εγωϊσμό του ότι και αυτός γνωρίζει.  Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα...Πραγματικά, δεν ξέρω πως ονομάζεται αυτό!!!Βλέπεις ανθρώπους που είναι ευκολόπιστοι σε οτιδήποτε  ακούνε  και  δεν μπορούν να ελέγξουν οι ίδιοι. Π.χ αν διαδώσεις ότι κάποιος είναι "άχρηστος" αμέσως θα προστρέξουν όλοι να συμφωνήσουν, ενώ δεν είδαν, δεν άκουσαν και δεν ήξεραν τη σειρά των πραγμάτων. Εκατομμύρια σύμμαχοι θα ξεπροβάλλουν από το πουθενά, παριστάνοντας ότι το γνωρίζουν αυτό και θα επαυξήσουν τα κοσμητικά επίθετα στους χαρακτηρισμούς τους. Στον αντίποδα, δεν θα ξεχάσω ποτέ το διδακτορικό δίπλωμα του εξαδέλφου μου. Στο αμφιθέατρο συνέρρεε κόσμος. Στην παρουσίαση όλοι καταχειροκρότησαν, δόξασαν και τίμησαν το πρόσωπο. Όταν βγαίναμε έξω, ρωτούσα διστακτικά και αδιακρίτως, τι κατάλαβαν να το πουν και σε εμένα. Κανείς δεν ήξερε τίποτα. Ούτε την κεντρική ιδέα της παρουσίασης. Έτσι κατάφερε η εξουσία να υπάρξει. Κυκλοφόρησε το μαντάτο πως είναι εξουσία και δέσμευσε και υποδούλωσε τις συνειδήσεις όλων μια για πάντα.Και έτσι..... δόθηκε το χρίσμα σε κάθε εξουσιαστή... 'Ετσι απλά!!! Το ίδιο ευκολόπιστοι είναι και όταν κάποιος τους παρουσιάσει την "ουφολογία". Πολύ θα πιστέψουν αμέσως και θα γίνουν και φαν χωρίς οι ίδιοι να έχουν γνωρίσει κάτι τέτοιο, χωρίς να μπρορούν να αποδείξουν ή να ελέγξουν τίποτα και άλλοι θα κλιδωνιστούν πολύ για το αν υπάρχει κάτι τέτοιο.Το μόνο που γνωρίζω εγώ είναι ότι αν σε κοροϊδέψει κάποιος μια φορά, φταίει αυτός. Αλλά αν σε κοροϊδέψει και δεύτερη φορά φταις εσύ...... Ο μόνος που απάντησε σωστά στον άνθρωπο σε αυτό το σημείο είναι ο Ιησούς Χριστός. Είπε : Κατά την πίστιν υμών γεννηθήτω υμίν....... Θυμηθείτε το "ωσανά !!! ευλογημένος ο ερχόμενος!!!" και λίγο αργότερα το "άρον, άρον ...σταύρωσον αυτόν". Όλοι μας είμαστε εκτεθειμένοι σ' αυτό το μοναδικό προσόν του ανθρώπου που δεν έχει ονομαστεί επίσημα ακόμα, και που ενώ είναι κυρίαρχο και πασιφανές, έχει παραμείνει απόκρυφο και ούτε λόγος γι αυτό........